Schrijven

Een roman schrijven – Maak hapklare brokken

Een vraag die ik veel krijg als ik zeg dat ik schrijf is: “Ik zou nooit zoveel pagina’s vol kunnen krijgen. Hoe krijg je dat voor elkaar?” Het antwoord is, naast het maken van tijd om te schrijven, vrij simpel:

Maak hapklare brokken.

Weinigen krijgen het voor elkaar om, zonder systeem of proces, 60.000 woorden achter elkaar te zetten en hout te laten snijden. Je hebt een raamwerk nodig dat je ondersteunt bij het schrijven.

Bij het conceptueel opstellen van het boek Puntig ben ik van een samenvatting van 20 woorden (“Student Nico wekt zijn computer kunstmatig tot leven. In het psychologisch schaakspel dat volgt, drijven Nico en zijn creatie elkaar tot het uiterste.”) naar een uitwerking grofweg 1600 woorden gegaan. Deze bevatte een korte uitwerking van alle 21 hoofdstukken in één alinea.

Waarom is dat belangrijk? Het zijn hapklare brokken:

Gegeven dat een roman ergens tussen de 60.000-70.000 woorden bevat, kun je gaan rekenen: 60.000 woorden / 21 hoofdstukken = 2.857 woorden per hoofdstuk. Kun je 2.900 woorden schrijven? Ja! En dat kun je dus ook 21 keer achter elkaar. Mocht het nog te veel zijn: Maak meer hoofdstukken; 30 hoofdstukken van 2.000 woorden. Gebruik de aantallen wel als leidraad, niet als must; je gaat in het revisieproces de tekst toch weer overhoop halen.

Je boek splitsen in delen wil niet zeggen dat er niks meer te verzinnen is. Integendeel! Dit is pas het begin. Je hebt de grove lijnen uitgezet en gaat er tijdens het schrijven achter komen dat er nog een wereld te scheppen is aan details. Die zijn door de kleine delen wel gemakkelijker te schrijven, omdat je nu per deeltje een subdoel hebt. Als je al die haalbare subdoelen hebt verwezenlijkt zit je opeens met een verhaal ter grootte van een roman.

2 Reacties

  1. Ik werk nog steeds zonder schema of vastomlijnd geheel. Ik krijg een idee (vaak en gelukkig veel) en dan begin ik. Van te voren bedenken waar mijn verhaal naar toe gaat lukt mij niet, maar als ik begin te schrijven, komt het verhaal gaande weg. Het lijkt of er dan een kraan open gaat en de woorden komen vanzelf. Later bekijk ik of de tijdlijn klopt en maak ik hoofdstukken. Vaak werk ik aan meerdere verhalen, ik wissel dat gelang mijn stemming af. Tussendoor schrijf ik korte verhalen. Op mijn website zijn daarvan enkelen te lezen. Ook staan daar de titels van al mijn manuscripten. Degenen die af zijn en de verhalen die in een diverse stadia verkeren.

    • Annemarie, dat van die kraan begrijp ik. Zo schrijf ik de hoofdstukken ook, het lijkt dan alsof je zelf nauwelijks de regie hebt over wat je schrijft. Althans, ik neem me voor om iets op te schrijven en bij teruglezen staat er iets heel anders op papier. 🙂
      Knap dat je uit de losse pols aan 20 verhalen (ik heb ze even geteld) tegelijk kan werken! Helaas is dat, gezien mijn werk en privé situatie, een luxe die ik mezelf qua tijd nog niet kan veroorloven.

Reageren is niet mogelijk

Theme by Anders Norén