Schrijven

Hoe schrijf ik een autobiografie? – deel 2

In het eerste deel maakte ik een begin over hoe mijn autobiografische boeken tot stand kwamen. Dit is het tweede deel, waarin het echte werk gedaan wordt. En vooral meer revisie ter sprake komt. Het boek Logboek van een kinderwens neem ik hierbij als voorbeeld.

Meer revisie: Chronologie

Naast het corrigeren van spel- en grammaticafouten en stijl bleek ook de chronologie belangrijk. Voorbeeld: Je schrijft op pagina 5 dat je je voorneemt iemand te bellen, dan verwacht de lezer dat je dat verderop in het verhaal daadwerkelijk doet. Dat gaf de revisie een nieuwe dimensie omdat er over alinea’s en hoofdstukken heen gekeken moest worden naar de samenhang van het verhaal. In een spreadsheet hield ik daarvoor bij welke stukken van het verhaal bij elkaar hoorden. Als iets niet sluitend bleek dan koos ik tussen schrappen of bijschrijven.

Nog meer revisie: Personen

Bij een autobiografie gebruik je personen uit je omgeving. Als je hun persoon (let op, ik vermijd bewust het woord naam) gaat gebruiken, is het belangrijk om te weten of die personen wel in het boek willen (ivm privacy). Schrijf je waarheidsgetrouw, dan is het niet genoeg om namen te veranderen: Iedereen weet aan de hand van persoon, gebeurtenis en/of locatie wie je bedoelt. Het was bij het schrijven dus belangrijk om goed na te denken wat ik over iemand schreef.

Daarnaast heb ik toestemming gevraagd aan alle 46 personen uit mijn directe omgeving. Van de 17 onbekende(re) personen heb ik de namen en karakters zo veranderd dat ze niet herkenbaar zijn voor de lezer.

In hoeverre ik ze veranderd heb was afhankelijk van hun rol. Ik ben blij dat ik hier aan dacht voordat ik ging schrijven, omdat ik anders enorm veel corrigeerwerk had gehad. De namen zijn wel achteraf veranderd met een simpele vervang-actie. Dit scheelt ‘uit je hoofd’-hernoemen tijdens het schrijven, wat fouten kan veroorzaken.

Uitgeven

Bij het uitgeven kun je veel keuzes maken die erg afhankelijk zijn van je persoonlijke voorkeur. Ik heb gekozen voor een POD uitgeverij (mijnbestseller of brave new books) waarbij ik alles zelf kon doen in eigen beheer. Het vereist wel wat kennis en kunde van computerprogramma’s voor het opmaken van tekst, ontwerpen van de kaft, maken van het e-book, etc…

De keuze om bij dit boek niet te gaan voor een conventionele uitgever was dat de inhoud vaststond (zo was het gegaan, dus zo wordt het verteld). Ook wilde ik heel snel publiceren en zowel een paperback als e-book uitgeven. Daarnaast wilde ik de kosten zo laag mogelijk houden. Die waren uiteindelijk €12,50 per ISBN en dat was het. Een nadeel is dat je alle marketing zelf moet doen, waar stiekem heel veel tijd in gaat zitten.

Voor mijn volgende boek overdenk ik overigens wel het idee om naar een conventionele uitgever te stappen, omdat dat fictie is. In een vervolgblog ga ik uitleggen hoe dit boek tot stand komt en wat de verschillen zijn met autobiografisch schrijven (en dat zijn er nogal wat!)

Kort genieten en weer aan het werk

Na publicatie is het belangrijk om te genieten. Pak je boek vast, ruik eraan en drink er een goed glas wijn op. Maar niet te lang, je moet weer aan het werk: Marketing. Ik heb hiervoor een lijst met week- en maandbladen aangeschreven die aan de doelgroep voldeden en daarnaast de lokale dag- en weekbladen een persbericht gestuurd. Dat hielp want er volgden een aantal publicaties. Dat was erg leuk en hielp met de bekendheid en verkoop.

Daarna is het zaak om het vuur brandend te houden. Iets waar ik achteraf gezien niet erg goed in was: De opgroeiende tweeling kreeg voorrang. 🙂

Tips

In het laatste deel geef ik wat tips die je mee kunt nemen bij het schrijven van je eigen autobiografische werk. Mis je een (detail op een) onderwerp? Laat het even weten, dan kan ik dit wellicht meenemen in één van mijn volgende blogs.

1 Reactie

  1. Duidelijk herkenbaar.

Reageren is niet mogelijk

Theme by Anders Norén