Schrijven

Hoe schrijf ik een autobiografie? – deel 1

In deze blog leg ik uit hoe mijn autobiografische boeken tot stand kwamen. Zo deed ik het omdat het voor mij werkt. Wellicht helpt het je je eigen persoonlijke stijl te vinden, want het schrijven van een boek blijft een uniek proces. Het boek Logboek van een kinderwens neem ik hierbij als voorbeeld.

Schrijven

Autobiografisch schrijven over het heden (of recente verleden) is een eenvoudig proces dat vrij simpel in je dagelijks leven is in te passen. Alle feiten zijn vers, dus het verhaal zit goed in je hoofd. Daarnaast hoef je enkel de gebeurtenissen vast te leggen die betrekking hebben op het onderwerp, dus je bent er nooit lang mee bezig. Hier wat meer statistieken over het schrijfproces.

Voor mijn autobiografische boeken (Het leven van een vreemde, Logboek van een kinderwens) heb ik het onderwerp gekozen en ben ik gewoon gaan schrijven. Maakte ik gebeurtenissen mee die betrekking hadden op het onderwerp dan schreef ik ze op. Allemaal. Zonder erover na te denken of ze wel in het boek pasten.

Als er een belangrijk deel van het verhaal in het verleden ligt, kun je daar met verteltechnieken (flashback, of in chronische hoofdstukken toevoegen over het verleden) een mouw aan passen. Niemand weet dat je die later hebt geschreven. Ik heb ervoor gekozen om flashbacks te gebruiken, omdat ze zo op een speelsere manier in het verhaal verweven zaten.

Wanneer ben je dan klaar? Bepaal dat vooraf, maar wees niet te strict. Bij Logboek van een kinderwens was dat niet zo duidelijk. Het idee was om door te gaan tot we zwanger zouden zijn. Tegen die tijd was het zo’n boekwerk, dat ik besloot om door te gaan totdat ze (het is een tweeling) geboren waren. Nog iets later besloot ik om door te gaan tot hun thuiskomst en uiteindelijk heb ik er zelfs nog een hoofdstuk aan vast geplakt. Waarom? Gewoon omdat het verhaal op deze manier “af” was.

Het echte werk: Reviseren

Het echte werk begon pas toen het af was: Reviseren. Alle 138 pagina’s A4. Eerst heb ik het hele manuscript gelezen. Je krijgt dan een idee van de overall stijl en van dingen die je wilt veranderen. Daarna heb ik, per hoofdstuk, alles bijgewerkt zoals ik het wilde hebben. Dat was een tijdrovend (ongeveer 12 uur) en noodzakelijk proces.

Tijd voor een eerste review door mijn vrouw. Zij heeft het hele boek gelezen en daarna verbeterd.  Waarna ik weer ongeveer 12 uur aan het reviseren ben geweest. Twee tips: Laat het altijd minimaal 2 personen lezen en verbaas je niet over hoeveel spelling- en grammaticafouten je nog tegenkomt.

De tweede persoon die het las, is een goede vriendin met gevoel voor taal. Zij haalde er nog eens een aantal taalfouten en kronkels uit en had ook wat suggesties voor het verbeteren van het verhaal. Dat nam al met al nog eens 12 uur.

En hoe het proces verder verloopt vertel ik binnenkort in deel 2.

1 Reactie

  1. Mooie website, ik zie dat mijn eigen website oubollig is en beter kan. Ik waardeer je schaamteloze openheid over het schrijfproces en je leven.

Reageren is niet mogelijk

Theme by Anders Norén